برهم زنندهء حالت نماز نيستند ؛ و دوم اين كه هر چند اين امور به حسب ظاهر توجه به غير هستند ، اما در حقيقت عين توجه به خدا است . علاوه بر اين كه امامان معصوم عليهم السلام همواره و در تمام امور توجه به خداى تعالى دارند و هيچ گاه هيچ امرى نمىتواند موجب غفلت ايشان از ياد خدا - ولو در يك لحظه - شود . به عبارت ديگر حالت نماز و غير آن از جهت توجه تامّ امامان عليهم السلام به خداى تعالى تفاوتى ندارد و اين شبهه از عدم معرفت و شناخت صحيح نسبت به مقام امامان إلاهى نشأت مىگيرد . در حديث فوق به اين نكته نيز تصريح شده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پس از قرائت آيهء ولايت ، حديث « من كنت مولاه . . . » را بيان فرمودند و از اين جا روشن مىشود كه هر چند اين حديث به « حديث غدير » مشهور شده ، امّا اختصاص به روز غدير خم ندارد و پيش از غدير نيز پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله بارها اين حديث را به گوش مسلمانان رسانيدند ، امّا آن چه باعث شهرت حديث به « حديث غدير خم » شده است بيان آن در يك همايش عمومى و واقعهء مهم تاريخى است ، در حالى كه حديث غدير مانند احاديثى هم‌چون : حديث منزلت و حديث ثقلين ، در مناسبت‌هاى مختلف و در موارد متعدد از سوى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بيان گرديده است . حديث هشتم حاكم نيشابورى در كتاب معرفة علوم الحديث روايت مىكند : حدّثنا أبو عبداللَّه محمّد بن عبداللَّه الصفار قال : ثنا أبو يحيى عبدالرحمان بن محمّد بن سلام الرازي بأصبهان ، قال : ثنا يحيى بن الضريس قال : ثنا عيسى بن عبداللَّه بن عبيداللَّه بن عمر بن علي بن أبي طالب قال : ثنا أبي عن أبيه عن جده عن علي قال : نزلت هذه الآية على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » فخرج رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ودخل المسجد والناس يصلّون